Hemşire Dilber DİNÇ

İYİ Kİ GİTMİŞİM……

Sudan’a gitmeyi o kadar çok istemiştim ki… Çalıştığım hastaneden hemşire arkadaşlar gitmişti ve hikayelerini anlattıkça dedim ki ben de gitmeliyim. Nisan’da gidecektim fakat nasip olmadı ve hayırlısıyla Haziran’da gittim.

Bir ay nasıl geçti hiç anlamadım. Hayatımda kendimi hiç bu kadar bir ay boyunca mutlu ve huzurlu hissetmediğim kadar mutlu ve huzurlu hissettim. Orada onlarla beraberken ve Sudan’daki insanlara yardım ederken zaman akıp gitti sanki.

1 Haziran 2009 günü 3 hemşire arkadaş ve Murat Atatürk Havalimanından yola çıktık. Sudan’da bizi Mehmet karşıladı. 1 ay boyunca kalacağımız eve gittik. Evin bu kadar iyi şartlarda olmasını beklemiyordum. Hani Sudan’da yoktur diyordum. Evde 24 saat su, klima ve internet vardı. Bir de Ömer amca isminde dünya tatlısı amcamız vardı. Ve her gün bizimle birlikte olan koordinatörümüz Serhat bize ameliyathanede yardım eden Murat ve Mehmet vardı. Sudan’daki insanlar iklim konusunda biraz şanssızlar.

Orada güneş ışınları dik geldiği için insanların gözleri genelde katarakt oluyor ve bununla beraber çok az görüyorlar. Onların görmesi için İnsani Yardım Vakfı, Sudan’daki doktorlar, Türkiye’deki doktorlar ve hemşireler durmadan katarakt ameliyatı yapıp görmesine yardımcı oluyorlar. Daha sonra onların ameliyat olup mutlu olmalarını görmek o kadar güzel ki… Orada insan o kadar canla başla çalışıyor ki. Hatta ben daha ne yapabilirim diye düşünüyorsun ve elinden geleni yapmaya çalışıyorsun. Orada bize yardımcı olan herkese yardımlarından ve samimiyetinden dolayı çok teşekkür ediyorum.

Dr. Ehap, Dr. Muaviye, Dr. Abdülhafiz, Hüda (Anestezi Teknisyeni), Kevser (sekreterimiz, canımız ciğerimiz) Noway kawi (yardımcı personel), Mecit, Mary, Bülo’ya ve her zaman yanımızda olan İhsan Bey’e, Serhat’a Murat’a, Mehmet’e, Ömer amcaya sonsuz teşekkürler. 24 saat beraber olduğum hemşire arkadaşlarım Nurcan’a ve Ayşe’ye yine çok teşekkür ediyorum.