Haberler
İzlenimler
Roportaj: Tombula Bakhit Pagan | Roportaj: Tombula Bakhit Pagan |
Tombula Bakhit Pagan (37). İki gözü de görmüyor. Güney Sudan'da Eddelen bölgesinde yaşıyor. Eğitimi hiç yok, Nuba kabilesinin Nima koluna mensup.
AMELİYAT GÜNÜ - (14. 06. 2008) Kevser: Gözlerindeki sorun nedir? Tombula: Sol gözüm yaklaşık beş yıldır, sağ gözüm de üç yıldır görmüyor. Kevser: Işığı da mı görmüyorsun? Tombula: Hayır, hiçbir şey görmüyorum. Kevser: Bize gelmeden önce hiç doktora gittin mi? Muayene oldun mu? Tombula: Durumum olmadığı için gidemedim. Kevser: Bir ailen var mı? Tombula: Kocam dört yıl kadar önce öldü. Yaşça benden çok büyüktü. Ondan iki oğlum, bir kızım var. Kevser: Kaç yaşında evlendin? Tombula: 12 yaşında babamın zorlamasıyla evlendim. Evlendiğim kişi evliydi zaten. Yaşça benden büyük çocukları vardı. Kevser: Babanın isteğini reddetme şansın yok muydu? Tombula: Edemezdim. Babam çok sert bir adamdı. Çocukluğumda toprakta çalışırdım. İyi çalışmazsam cezalandıracağını söylerdi hep. Ben de güneş altında devamlı çalışırdım. Kevser: Şimdi çocuklarınla mı yaşıyorsun? Tombula: Onlar evlenince gittiler. Kızımın evi bana yakın olduğu için o, arada gelip bana yardım ediyor. Kevser: Çalışabiliyor musun? Geçimini nasıl sağlıyorsun? Tombula: Hayır. Buradaki erkek kardeşim maddi yardımda bulunuyor. Kevser: Bu projeyi nasıl duydun da geldin? Tombula: Son dönemde sağlık durumum çok kötüleşti. Gözlerimdeki sorunun haricinde başka problemler de başladı. Erkek kardeşim beni yanına getirtti. Bir aydır bana burada o bakıyor. Bir arkadaşı ona sizden söz etmiş. Sonra o da bana gelip "Hemen gidelim" dedi. Kevser: Hayatında ne gibi zorluklar var? Tombula: Her şey çok zor… Su içmek bile bazen çok zor oluyor. Tuvalete gitmek zor… İnsanlardan devamlı yardım istemeye sıkılıyorum. Onların da kendi işleri güçleri var. Birilerinin devamlı benimle ilgilenmesi zor. Kevser: Birazdan ameliyata alınacaksın. Ameliyatının sorunsuz geçmesini ümit ederim. Tombula: Tekrar görecek olursam herkese buraya gelmesini söylerim. AMELİYATTAN BİR GÜN SONRA - (15. 06. 2008)Kevser: Tombula nasılsın? İyi misin? Tombula: İyiyim. Kevser: Beni hatırladın mı? Dün röportaj yapmıştık. Tombula: Sesinden tanıdım sadece. Kevser: Ne renk giyindiğimi söyleyebilir misin? Tombula: Turuncu bir gömlek giymişsin. Kevser: Çok güzel. Renkleri seçebiliyorsun artık. Tombula: Evet. Eteğin yeşil, terliklerin de kırmızı. Kevser: Gözünü ilk açtığında ne hissettin? Tombula: Yoğun bir ışık vardı önce. Gözümü açmakta zorlandım. Sonra alıştı gözüm. Renkleri görmeye başladım. Şimdi daha da iyi. İnsanların yüzünü seçebiliyorum. Kevser: Neler hissediyorsun? Bize anlatır mısın? Tombula: Dün, görebileceğimi düşünmüyordum hiç. Şimdi gerçekten görebiliyorum. Hâlâ çok şaşkınım. Kevser: Evet, yüzünden belli oluyor. Şimdi ne yapmak istiyorsun? Tombula: Kasabamı görmeyi istiyorum yeniden. Oradaki insanları… Torunlarımı kucağıma almıştım ama hiç görememiştim. Onları görmeyi istiyorum şu an… Büyük torunum Hasan arada yanıma gelirdi. Bana yardımcı olurdu. Hep benimle yaşayacağını söylerdi. Hasan'ı görmeyi çok istiyorum şu an… Kevser: Başka katarakt hastaları var mı kasabanda? Tombula: Gördüğüm herkese buraya gelmesini söyleyeceğim. Kevser: Şimdi sana geçmiş olsun diyoruz. Ama iki hafta sonra kontrole geldiğinde yine görüşeceğiz. O zamana kadar ilaçlarını güzelce kullan. İki ay sonra da diğer gözünü ameliyat edeceğiz. Tombula: Teşekkür ederim. Allah hepinizden razı olsun. Çok mutluyum şu an… |
| Sonraki > |
|---|